Tekst:  Edyta Tosza. Ilustracja: Bożena Szczuka.

Wierszyk z piernika

Jeśli tradycji chcemy być wierni,
w grudniu upieczmy pachnący piernik –
wszak i choinka, i pierwsza gwiazda
byłyby niczym bez tego ciasta.

Według przepisu babci lub mamy
zróbmy go z miodem i powidłami,
a dla najmłodszych – bo ci przyjadą –
wersję z kokosem i czekoladą.

***

Mniam... palce lizać, same pyszności...
Trzeba więc będzie wszystkich ugościć –
niech piernik tak im osłodzi Święta,
by każdy długo o nich pamiętał.

 

​Nazwa "piernik" wywodzi się od staropolskiego słowa "pierny", czyli pieprzny. Swój słodko-pikantny smak ciasto zawdzięcza dużemu udziałowi miodu oraz przypraw korzennych, m.in. cynamonu, imbiru, goździków, kardamonu, nasion kolendry,  anyżu i czarnego pieprzu. Występowanie przypraw i ich natężenie zmienia się w zależności od regionalnych tradycji, przede wszystkim jednak jest gwarancją trwałości i suchości piernika. Czy wiecie, że w zimnym i suchym miejscu można go przechowywać przez kilka miesięcy?

Piernik pokrywa się syropem cukrowym, lukrem, pszczelim woskiem, polewą kakaową, czekoladą, marcepanem lub bakaliami, natomiast powideł, marmolady, orzechów i migdałów oraz owoców z syropu używa się najczęściej do przełożenia poszczególnych warstw. Na samą myśl cieknie ślinka!
 
Podobno pierwszy znany przepis na piernik pochodzi z Grecji z około 2400 roku p.n.e. Ciekawostką jest, że w Polsce w XVII-ym wieku w aptekach sprzedawano pierniki jako skuteczny lek na wiele chorób, w tym przeziębienia czy schorzenia trawienne. Zalecane były także osobom cierpiącym na depresję.

Niektórzy nie wyobrażają sobie Świąt Bożego Narodzenia bez piernika. Wszystkim, u których znajdzie się na wigilijnym stole, życzymy smacznego!