Tekst: Bogumił Zając. Ilustracja: Bożena Szczuka.

Yeti

​Gdzieś w wysokich Himalajach,
gdzie na groźnych, śnieżnych szczytach
ludzka stopa nie postała,
wioska yeti jest ukryta.
 
Dziadek yeti  –   wielki, biały   –
przy ognisku często siada
i ciekawskim yeti małym
różne bajki opowiada.
 
– Tam, gdzie ziemie są dalekie,
stwór bez futra ponoć żyje.
Tę istotę zwą człowiekiem,
wiele on tajemnic kryje.
 
– Ależ dziadku, takie stwory
to legenda, klechda, plotka,
bo człowieka do tej pory
nikt nie widział i nie spotkał.
 
Uśmiech dziadka tajemniczy,
gdyż w dzieciństwie sam przypadkiem
natknął się na chłopca w dziczy,
który pewnie dziś jest dziadkiem.
 
Może baśnie opowiada,
o tym, co gdzieś w górach leży,
słucha wnuków go gromada,
lecz mu pewnie nikt nie wierzy…

Yeti to mityczny stwór zamieszkujący  wysokie szczyty Himalajów. Do tej pory nie udało się potwierdzić prawdziwości występowania tajemniczego  osobnika. Niektórzy uważają, że to nieznany gatunek niedźwiedzia lub wielkiej małpy.

Słowo yeti pochodzi od tybetańskiego określenia " niedźwiedź ludzki" lub "niedźwiedź bydlęcy".

Często używa się sformułowania Człowiek Śniegu.

Póki co powstało wiele filmów i bajek o yeti, my  dołączamy się do twórczości wierszykiem.