Tekst: Edyta Tosza. Ilustracja: Bożena Szczuka.

Przed Świętami

Gdy śnieżek prószy i wokół biało,
świąteczny nastrój wkrada się śmiało
przez szpary, których w domach bez liku –
w drzwiach, oknach piwnic oraz na strychu.

Cieniutką strużką przenika wszędzie,
wnet w zakamarkach najgłębszych będzie,
by zbudzić śpiące od roku duszki,
chochliki, skrzaty i dobre wróżki.

Te, ponaglone biciem zegara,
za wszystkie rzeczy biorą się naraz:
– Tu! – Podaj! – Przesuń! – Tam! – Mieszaj! – Dolej!
– Gwiazda na górze! – Stojak na dole!

Krzątania w domu końca nie widać,
nikogo jednak to nie zadziwia,
bo – jak co roku – trzeba dla dzieci
najlepsze Święta urządzić przecież!

Rzeczywiście, padający śnieg i pokryte nim dachy domów to sceneria wyjątkowo bajkowa. Łatwo ulec świątecznemu nastrojowi, zwłaszcza że wszystko wokół, dzięki kolorowym reklamom w telewizji i sklepach, już w listopadzie przybiera kształty choinek i Mikołaja.
​
Nie czekajmy na chochliki i skrzaty. Lepiej wziąć się samemu za świąteczne porządki i przygotowania, bo, po pierwsze, to naprawdę wielka frajda, a po drugie — satysfakcja. Nic tak nie smakuje jak zrobione z babcią pierniczki, nic nie błyszczy tak pięknie jak przystrojona z bratem i siostrą choinka. Więc — do roboty!!! Może tylko nie róbmy wszystkiego — jak bohaterowie wiersza — w tym samym czasie. Mamy jeszcze kilka tygodni